Dağılan...

Bedenim, zihnim, ruhum
Bilmiyorum hangisi ama
Tuzla buz olmuş bir yanım var,
Milyonlarca parçaya bölünmüş...

Bazen şu en büyük parçam oluyorum
Halının tüyleri arasına mekan kurmuş.
Günü geliyor içeri giren rüzgarda
Savruluyor bir parçam...

Söylesene bana!
Diyalektik ne yanına düşer kaosun?
Hangi ışık hüzmesi parçaladı karanlığı?

Kim aşkı hapsetti içine?
Herşeyi yutan bir canavar sanki, biri
Aşkı yutan!

Bize ne bıraktı peki, ölüm?
Aşkı da aldı, geriyye ne kaldı
Vücudumuzun hararetinden damıtılan terden
Tartar ve çürük öpüşlerimizden
Özsuyumuzun zevk suyumuza dönüşmesinden başka?

Yoksa
Bu hayallerimi biriktirdiğim
Kumbaranın kırılmasıyla
Dağılan ben miyim?