Bir ışık sızar geceden,
İnce bir borunun ucundan fışkıran ışık seli…
Bir kadın var ışığın ucunda,
Bir kadın silüeti çıplak…
Gece kıpırdamaz olduğu yerde
Ölmüş gibi yaslanmış demirlerine balkonun…
Kadın capcanlı keyfine göre inceltip kalınlaştırdığı sesiyle
Çekmekte ciğerlerine sigarayı…
Ölümü soluyor her nefeste
Ve geceye inat serenat yapıyor kedisinin huzurunda aşkına…
Ölüm gibi giriyor aşkının koynuna
Çığlak gece gibi soğuk nefesini üflüyor kulağına…
Kadın, beyaz havlular seriyor siyah gecenin koynuna
İnandırıyor kendini
Beyazın daha az günahkar olduğu yalanına…
Gece çıplak tenine bir ölü gibi kabul ediyor havluyu
İnandırıyor kendini
Beyazın daha az günahkar olduğu yalanına…
Aşık soluyor nefesini çıplak kadının gecenin karanlığında
İnandırıyor kendini
Beyazın daha az günahkar olduğu yalanına…
Kedi sarhoş oluyor serenat sesleriyle ölüm çıplaklığı gecenin koynunda
Biliyor
Beyazın daha az günahkar olmadığını, ve
Sarhoş edenin çıplak kadının serenatı olmadığını, ve
Ölenin gece olmadığını…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder