Boş oda

birinin nefesi var,
bomboş odamda...

birisi kıpırdanıyor,
hışırtısı geliyor.

ekmek atıyorum balkona,
kargalar balkona geliyor.

ve bu boş odada
gerçekten, benden başkası var!

teybe kaset koyuyor,
-hep neşeli-
neşesi korkutuyor.

başımda dikilip izliyor,
gözleri korkutuyor.

kan kokuyor, birinin bacaklarından sızan
bileklerinin inceliği korkutuyor.

uyumam lazım, korkuyorum
ondan da kendimden de...

şiir okuyorum ona
belki korkutmaz
olmuyor!

şiir yazıyorum ona
belki korkutmaz
olmuyor!

saçlarını da toplamıyor
sinir ediyor beni; saçlarının kıvrımları
-hiç böyle demezdim- korkuyorum!

banyoya gireyim diyorum, korkuyorum
çığlığı tenimi boyarsa diye!